Duimen maar…

Duimen maar…

Je weet dat als je start als ZZP-er je opdrachten binnen moet halen. Vanzelfsprekend doe je altijd je best om het allemaal zo goed mogelijk voor te bereiden. Je leest je in, zorgt dat je bekend raakt met de materie, je bereidt je gesprek goed voor, ga zo maar door. Met als enige doel: zorgen dat de klant voor jou kiest. Daarna is het simpel: Yes, je hebt de job. Of helaas, volgende keer beter…

Maar soms komen er kansen voorbij en die wil je zo graag grijpen. Omdat ze eenvoudigweg op je lijf geschreven zijn. Zo ook deze maand. Het goede nieuws: ik mag pitchen voor een prachtige PR-klus van een bedrijf dat ik al heel goed ken. Op zich is het al heel bijzonder om hier als freelancer voor in aanmerking te komen, maar ik wil meer. Ik wil de pitch winnen! Ik wil gewoon heel graag de PR verzorgen voor dit mooie bedrijf.

Aan de slag

Ja, dan begint de noeste voorbereiding. Lekker aan de slag met de (pitch)wensen van de cliënt, ideeën, bedenken voor creatieve activaties en de vormgeving van de presentatie… Alles met dat ene doel voor ogen: de beste PR resultaten behalen voor bedrijf X. De voorbereidingen zijn afgerond, de presentatie is klaar en het verhaal zit in mijn hoofd. 20 April kan mij niet snel genoeg komen, ik heb er zin in. Gewoon gaan en hopen dat ik iedereen overtuig.

Natuurlijk stel ik me kwetsbaar op met deze blog, want wat als bedrijf X nu niet voor mij kiest. Ja, daar zou ik echt goed ziek van zijn. Maar ik heb ook aan het prille begin beloofd dat ik me open zou opstellen en zou vertellen wat er speelt bij Parmois. Dit dus…

Dus duim maar voor me! Dat alles goed gaat, dat ik iedereen ‘omver blaas’ met mijn PR plan, dat mijn ideeën en benadering eruit springen. Kortom… Dat de keuze op mij valt. Game. Set. Match.

Aan de andere uitkomst, ga ik nu gewoon niet denken, omdat ik van het positieve uitga. Daarnaast heb ik geen enkele invloed op wat de anderen zullen presenteren, of op de beslissing van bedrijf X.

Wordt vervolgd

Vorig bericht
6 maanden Parmois | Een voortgangsgesprek met ‘me, myself and I’.
Next Post
Club Med | Oude liefde roest niet